31471
۰۴/۰۴/۹۶
۱۶:۳۵

یادداشت/ فرهاد پردخته

عید فطر بر آمدن روز نو، روزی نو و انسانی نو است

رمضان، کوره‌ای است که هستی انسان را می‌سوزاند و آدمی نو با پختگی جانی تازه از آن سر برمی‌آورد. فطر، شادی و دست‌افشانی بر رفتن ماه رحمت خدا نیست، بر آمدن روز نو، روزی نو و انسانی نو است.

به گزارش روشن خبر، فرهاد پردخته، مدرس دانشگاه در یادداشتی به مناسبت فرارسیدن عید سعید فطر و پایان ماه مبارک رمضان نوشت:

 

کاش می ماندی تا همه این خوبی های آشنا با فطرتمان، تا پایان عمر با ما می ماند تا حلاوت بندگی و شهد مؤانست با کلام الهی را که در بهار رمضان در جانمان کاشتی به درختی تنومند بدل می کردیم نه اینکه در روزهای فراق تو به طوفان غفلت ما از ریشه در آید و باز  ما بمانم و حسرت!

 

ای رمضان! ماه محبوب خدا، تو را به جای وداع سلام می کنیم که در روزهای آسمانی تو قدری غبار غفلت از دلمان رخت بر بست و لحظه ای با فطرتم عجین گشتم!

 

سلام ماه ضیافت! ماه عبادت! هنگامه نمایش قدرت اسلام! غرور الایام!

 

ندای عید فطر که می‌آید ، دل مومن، بر سر دو راهی آمدن عید رمضان و رفتن ماه رمضان بلاتکلیف است؛ از آمدن این عید، دل‌شاد باشد یا از رفتن ماه بی مانند،‌ محزون؟

 

عید فطر، پاک‌ترین و بی مانندترین عیدهاست؛ چرا که پاداش یک ماه عبادت و شست‌وشوی جان در نهر پاک رمضان نصیب بنده و بنده گی شده است.

 

عید فطر، عید پایان یافتن رحمت خدا نیست، عید برآمدن انسانی نو از خاکسترهای خویشتن خویش است، چونان ققنوس که از خاکستر خویش دوباره متولد می‌شود. رمضان، کوره‌ای است که هستی انسان را می‌سوزاند و آدمی نو با پختگی  جانی تازه از آن سر برمی‌آورد. فطر، شادی و دست‌افشانی بر رفتن ماه رحمت خدا  نیست، بر آمدن روز نو، روزی نو و انسانی نو است.

قرار گذاشتیم که رمضان، با سحرها و افطارهایش، با شب‌های قدر و مناجات‌هایش از ما آدمی دیگر بسازد. اگر درعید فطر درنیابیم که از نو متولد شده‌ایم، اگر تازگی را در روح خود احساس نکنیم، عید فطر، عید ما نیست.

 

در گیر و دار روزمرگی، از پشت و روی جاده های تاریک گناه و وسوسه، با دست های پر نیازمان آموختیم که تنها  رو به آسمان بی کران کرامت و مهربانی تو دراز شوند و در راه  ورای سیاه ترین لحظه های تنهایی تن ، به امید نور روشن درگاهت، به انتظار پالایش روح بنشینند.

 

پروردگارا، زنگارهای سیاه دل  ما را در جام طلایی رمضان شست وشو داده و با روحی تطهیر شده از هر آنچه ناپاکی است، به سویت می شتابیم. بندگی را همچنان پیشه عمرمان قرار ده.

 

پروردگارا  در ناب ترین ثانیه های راز و نیاز باقی مانده  با تو در رمضان تو، میهمان سفره های رنگینت بودیم و هستیم  و در تپش نبض تند تند زمان، چه زود،  فصل بدرقه می آید!  روزهای  عمر روزه داریمان را می گویم؛ و حالا با لطف وکرم تو روحی سرشار از معنویت و دل های لبریز از مهر تو، دست های در هم گره شده ای که بوی وحدت می دهند و شعارشان همدلی  و بصیرت است، با قدم های استواری که مقصدشان یک پارچگی است، در این دنیای پر از تفرقه  به استقبال روز موعود می شتابیم تا در شکوه و عظمت نماز عید غرق شویم و با ماه رمضان وداع کنیم.

 

ای  فرشتگان آسمان، رشک برید به این همه یکرنگی و اتحاد ما تا ظهور موعود (عج) را ببینیم ورمضان بعد را در دنیایی پر از آرامش و امنیت اخلاق با حضور آن نازنین معصوم بندگی کنیم .

 

الهی! نگذار که روزهای بعد از این، عطر پاک رمضان را در یادهایمان  گم کنیم.

ارسال نظر