36847
۰۲/۰۹/۹۶
۱۵:۳۰

برای کسانی که در شعار مرگ بر اهریمنان شبهه دارند

برخی امروزه ذلیل بودن را تا جایی رسانده اند که سخن از حذف شعار مرگ بر آمریکا می گویند و برای آن خاطره سازی هم می کنند. در حالیکه این شعار راهبردی انقلاب اسلامی نیز ریشه و مبنای قرآنی دارد.

به گزارش روشن خبر، دکتر کیوان میرزایی، عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور گیلان در مطلبی  برای کسانی که در شعار مرگ بر اهریمنان شبه دارند؛ نوشت:

برای اثبات یا نفی یک موضوع علمی از دو طریق ادله می شود.

۱- دلایل عقلی

۲- دلایل نقلی

اما دلایل عقلی شعار مرگ بر اهریمنان.

اگر چنانچه فرد یا افرادی مبادرت به کشتن، مثله کردن، تجاوز، آتش زدن یا اینگونه اقدامات در خصوص فرزندمان بنماید ما چه برخوردی با فرد جانی خواهیم داشت؟

اگر اقدامات فوق الذکر  در خصوص پسرمان، دخترمان، خواهر، برادر، پدر، مادر یا عزیزی از ما توسط شخص یا اشخاصی واقع شود پاسخ مان چیست؟

آیا نباید برای مرتکبین چنین جنایتی مرگ طلب نمود؟

کدامیک از ما و شما برای چنین جانی و قاتلی تقاضای زندگی می کنیم و در عین کشتن فرزندمان به رویش لبخند می زنیم؟

آیا قاتلین دانشمندان هسته ای مان را باید با رفتار ظریف و کردار لطیف بدرقه کنیم؟

آیا قاتل پدر آرمیتای رضائی نژاد کوچک مستحق خواستن مرگ نیست؟ آیا فرزند شهید احمدی روشن نمی تواند برای قاتل پدرش مرگ بخواهد؟

آیا برای قاتلان ۳۰۰ هزار شهید انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی زندگی بخواهیم و برای آنان دست افشانی کنیم و به گردنشان گل بیاندازیم؟

پس طلب کردن مرگ برای مسببین مرگ حق است و بجا و مناسب.

مرگ خواستن ما برای کسانی است که خواهان مرگ انسانیت هستند.

منطق خواست مرگ برای اهریمنان را می توان در شعر زیر از یک شاعر جوان جستجو کرد:

« مرگ بر آمریکا یعنی چه؟»

شاعر: محمدمهدی سیار متولد ۱ تیر ۱۳۶۲ در زاهد شهرِ فسا از استان فارس

مرگ بر تازیانه ها؛ تازیانه های بی امان به گرده های بی گناه بردگان

مرگ بر، کشتن ناگهانی صد هزار زندگی در یکی دو ثانیه با سقوط علم از آسمان

مرگ بر کشتن جوانه ها

مرگ بر انتشار سم در زلال رودخانه ها

مرگ بر فضاحت دورغ

مرگ بر سیم های خاردار و کشتزارهای مین

مرگ بر گورهای دسته جمعی و بند های انفرادی زمین

مرگ بر بریدن نفس .. مرگ بر قفس  .. مرگ بر شکوه خارو خس ..  مرگ بر هوس .. مرگ بر حقوق بی بشر .. مرگ بر تبر شراره های شر

مرگ بر سفارت شنود

مرگ بر کودتای دود  … زنده باد زندگی  او … زنده باد زندگی  من ، تو  ، ما …  یک کلام مرگ بر آمریکا

مرگ بر ابولهب یزید و شمر و ابن سعد  مرگ بر زاده زیاد …

مرگ بر قطعنامه های بستن فرات  … قطع آب  … مرگ بر تیر مانده بر گلوی کودک رباب

مرگ بر قتل خنده های روشن علیرضا

مرگ بر گلوله ای که خط کشید روی خاطرات آرمیتا

و……………………………..

اما دلایل نقلی که مراجعه به قرآن کریم است.

مستندات قرآنی شعار انقلابی “مرگ بر آمریکا”

برخی امروزه ذلیل بودن را تا جایی رسانده اند که سخن از حذف شعار مرگ بر آمریکا می گویند و برای آن خاطره سازی هم می کنند. در حالیکه این شعار راهبردی انقلاب اسلامی نیز ریشه و مبنای قرآنی دارد.

متأسفانه این افراد خواسته یا ناخواسته با شروع به زمزمه ترک مرگ بر آمریکا در جهت یاری رساندن به دشمن تلاش می کنند.  در شرایطی که ریشۀ قرآنی صریح این شعار بسیار کوبنده و مؤثر که ناشی از قدرت ما است، آیه‌ای در سورۀ محمد(ص) است. در این آیه خداوند متعال می‌فرماید: «وَ الَّذینَ کَفَرُوا فَتَعْساً لَهُمْ وَ أَضَلَّ أَعْمالَهُم»(محمد/۸) یعنی کسانی که کافر شدند و با دین مقابله می‌کنند؛ مرگ بر آنان باد. معنای فارسی دقیق «فَتَعْساً لَهُمْ» این است: «مرگ بر آنان باد» و یعنی «نابود باشند». در اینجا «مرگ» حتی معنای ظاهری را نمی‌دهد، بلکه مرگ به معنای «نابودی» است.

آیا قرآن کریم با شعار مرگ و مرگ خواستن برای برخی افراد مخالفت دارد؟

برخلاف نظر برخی ها که به استناد آیه زیر در شعار مرگ بر استکبار امام ره شبه وارد می کنند باید بیان داشت که قرآن کریم در مواضع متعددی نه تنها لعن و طرد و نفرین بر دشمنان حق و حقیقت را ذکر کرده است بلکه صراحتا فریاد مرگ را نیز روا داشته و ذکر نموده است.  به عبارت بهتر آنچه برخی آقایان به عنوان یک اصل قرآنی ذکر میکنند نهی از سب است و سب در کلام به معنی فحش و ناسزاست و شامل مرگ خواستن برای کسانی که شایسته آن هستند نمیشود. آنچه مورد استناد قرار دارد  آیه زیر است:

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّـهِ فَیَسُبُّوا اللَّـهَ عَدْوًا بِغَیْرِ عِلْمٍ  کَذَلِکَ زَیَّنَّا لِکُلِّ أُمَّهٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِم مَّرْجِعُهُمْ فَیُنَبِّئُهُم بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿۱۰۸﴾ (سوره انعام)

این آیه در واقع از سب و ناسزا نهی میفرماید ولی از لعن در مواردی که شایسته است و نیز از (مرگ گفتن) در جای خود نهی نکرده و نمیکند. چرا که قرآن کریم خود در مواضع متعددی به لعن و (مرگ گفتن) بر مستکبرین و دشمنان حق اقدام کرده است که مواردی از آن را در آیات زیر مشاهده میکنید:

  1. وَقَالُوا قُلُوبُنَا غُلْفٌ بَل لَّعَنَهُمُ اللَّـهُ بِکُفْرِهِمْ فَقَلِیلًا مَّا یُؤْمِنُونَ ﴿البقره: ۸۸﴾

 

  1. وَلَمَّا جَاءَهُمْ کِتَابٌ مِّنْ عِندِ اللَّـهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ وَکَانُوا مِن قَبْلُ یَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِینَ کَفَرُوا فَلَمَّا جَاءَهُم مَّا عَرَفُوا کَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَهُ اللَّـهِ عَلَى الْکَافِرِینَ ﴿البقره: ۸۹﴾
  2. إِنَّ الَّذِینَ یَکْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَیِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَیَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِی الْکِتَابِ أُولَـئِکَ یَلْعَنُهُمُ اللَّـهُ وَیَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ ﴿البقره: ۱۵۹﴾
  3. إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ کُفَّارٌ أُولَـئِکَ عَلَیْهِمْ لَعْنَهُ اللَّـهِ وَالْمَلَائِکَهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِینَ ﴿البقره: ۱۶۱﴾
  4. فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنفُسَنَا وَأَنفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَتَ اللَّـهِ عَلَى الْکَاذِبِینَ ﴿آل عمران: ۶۱﴾
  5. أُولَـئِکَ جَزَاؤُهُمْ أَنَّ عَلَیْهِمْ لَعْنَهَ اللَّـهِ وَالْمَلَائِکَهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِینَ ﴿آل عمران: ۸۷﴾

مِّنَ الَّذِینَ هَادُوا یُحَرِّفُونَ الْکَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَیَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَیْنَا وَاسْمَعْ غَیْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَیًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِی الدِّینِ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانظُرْنَا لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَـکِن لَّعَنَهُمُ اللَّـهُ بِکُفْرِهِمْ فَلَا یُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِیلًا ﴿النساء: ۴۶﴾

  1. یَا أَیُّهَا الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ آمِنُوا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَکُم مِّن قَبْلِ أَن نَّطْمِسَ وُجُوهًا فَنَرُدَّهَا عَلَى أَدْبَارِهَا أَوْ نَلْعَنَهُمْ کَمَا لَعَنَّا أَصْحَابَ السَّبْتِ وَکَانَ أَمْرُ اللَّـهِ مَفْعُولًا ﴿النساء: ۴۷﴾
  2. أُولَـئِکَ الَّذِینَ لَعَنَهُمُ اللَّـهُ وَمَن یَلْعَنِ اللَّـهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ نَصِیرًا ﴿النساء: ۵۲﴾
  3. وَمَن یَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِیهَا وَغَضِبَ اللَّـهُ عَلَیْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِیمًا ﴿النساء: ۹۳﴾
  4. لَّعَنَهُ اللَّـهُ وَقَالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِکَ نَصِیبًا مَّفْرُوضًا ﴿النساء: ۱۱۸﴾
  5. فَبِمَا نَقْضِهِم مِّیثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِیَهً یُحَرِّفُونَ الْکَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَنَسُوا حَظًّا مِّمَّا ذُکِّرُوا بِهِ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَى خَائِنَهٍ مِّنْهُمْ إِلَّا قَلِیلًا مِّنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللَّـهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ ﴿المائده: ۱۳﴾
  6. قُلْ هَلْ أُنَبِّئُکُم بِشَرٍّ مِّن ذَلِکَ مَثُوبَهً عِندَ اللَّـهِ مَن لَّعَنَهُ اللَّـهُ وَغَضِبَ عَلَیْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَهَ وَالْخَنَازِیرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ أُولَـئِکَ شَرٌّ مَّکَانًا وَأَضَلُّ عَن سَوَاءِ السَّبِیلِ ﴿المائده:۶۰﴾
  7. وَقَالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللَّـهِ مَغْلُولَهٌ غُلَّتْ أَیْدِیهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ یَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ یُنفِقُ کَیْفَ یَشَاءُ وَلَیَزِیدَنَّ کَثِیرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ طُغْیَانًا وَکُفْرًا وَأَلْقَیْنَا بَیْنَهُمُ الْعَدَاوَهَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَهِ کُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّـهُ وَیَسْعَوْنَ فِی الْأَرْضِ فَسَادًا وَاللَّـهُ لَا یُحِبُّ الْمُفْسِدِینَ (المائده: ۶۴﴾
  8. لُعِنَ الَّذِینَ کَفَرُوا مِن بَنِی إِسْرَائِیلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِیسَى ابْنِ مَرْیَمَ ذَلِکَ بِمَا عَصَوا وَّکَانُوا یَعْتَدُونَ (المائده:۷۸﴾

آنچه ذکر شد فقط موارد اندکی از آیاتی است که در قرآن کریم به لعن دشمنان حق و حقیقت دست زده است.

قرآن “مرگ بر” را علیه مستکبرین بیان میکند

برای آنکه مطلب به صراحت کامل برای همه روشن شود شایان ذکر است که قرآن کریم در ۴ موضع به صراحت ندای (مرگ بر) را بلند کرده است که این چهار مورد عبارتند از:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ * وَالْیَوْمِ الْمَوْعُودِ * وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ * قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ * النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ * إِذْ هُمْ عَلَیْهَا قُعُودٌ * وَهُمْ عَلَى مَا یَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِینَ شُهُودٌ (سوره بروج آیات اول الی هفتم)

قتل الخراصون ۱۰ الذین هم فی غمره ساهون ۱۱ یسألون أیان یوم الدین ۱۲ یوم هم على النار یفتنون ۱۳ (سوره الذاریات)

إِنَّهُ فَکَّرَ وَ قَدَّرَ(۱۸) فَقُتِلَ کَیْف قَدَّرَ(۱۹) ثمَّ قُتِلَ کَیْف قَدَّرَ(۲۰) ثمَّ نَظرَ(۲۱) ثمَّ عَبَس وَ بَسرَ(۲۲) ثمَّ أَدْبَرَ وَ استَکْبرَ(۲۳) (سوره مدثر)

 

قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَکْفَرَهُ ﴿۱۷﴾ مِنْ أَیِّ شَیْءٍ خَلَقَهُ ﴿۱۸﴾ مِن نُّطْفَهٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ﴿۱۹﴾ ثُمَّ السَّبِیلَ یَسَّرَهُ ﴿۲۰﴾ (سوره عبس)

بر کسی پوشیده نیست که عبارت قُتِلَ در عربی معادل فارسی (کشته باد) (مرگ بر) می باشد و قرآن کریم نه تنها از این عبارت به طور مطلق نهی نکرده است بلکه خود در چهار مورد افراد و گروه هایی را شایسته این سخن دانسته و علیه آنها چنین مطلبی را آورده است.

نتیجه اینکه بهتر است همگی ما بجای فرافکنی و سخنان سطحی مسائل را بصورت منطقی و علمی و بدور از هیجان و عاری از  تاثیر سخنان بدخواهان بررسی نماییم.

 

کیوان میرزائی فشالمی

عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور گیلان

ارسال نظر