36980
۰۶/۰۹/۹۶
۲۰:۵۹

نشانی از کاهش نرخ بیکاری در سفره اشتغال خانواده ها نیست/ آمارها برای تامین معیشت خیلی قابلیت تعریف ندارد

برخی از معیارها و استانداردها که دو ساعت کار در هفته را شاغل معرفی می کند، برای تامین معیشت خیلی قابلیت تعریف ندارد و این معیارها معمولا به نفع دولت است.

به گزارش روشن خبر، وقتی صحبت از بیکاری و اشتغال می شود، کسی را نمی توان یافت که از بیکاری و نبود اشتغال گلایه نکند. گلایه ای که با توجه به ثروت و ظرفیت کشور به حق هم هست. حال در این بازار بیکاری، وقتی صحبت از کاهش نرخ بیکاری به زبان بیاید، بسی خوشحال کنندست.

 

دکتر نجفی، استاندار وقت گیلان در تیر ماه بود که سخن از کاهش نرخ بیکاری در گیلان کرد.

 

کاهش ۴/۳ درصدی نرخ بیکاری در گیلان/رکورددار کاهش نرخ بیکاری در کشور هستیم!!

محمدعلی نجفی (استاندار گیلان) در گفتگو با ایلنا گفت: براساس اعلام مرکز آمار ایران، استان گیلان در پایان سال ۹۵ با کاهش ۴.۳درصدی، رتبه بالایی در زمینه کاهش میزان نرخ بیکاری در بین همه استانهای کشور را کسب کرد.

 

 

وی  با بیان اینکه پیش از این استان گیلان بالاترین نرخ بیکاری را بعد از استان‌های ایلام و کرمانشاه داشته است، در ادامه اظهار داشت: نرخ بیکاری سال ۹۱ در استان گیلان، ۱۵.۶ درصد بود که این رقم تا پایان سال ۹۵ با۴.۳ درصد کاهش به ۱۱.۳ درصد رسید.

 

کاهش نرخ بیکاری در گیلان فصلی است/ آمار واقعی نبوده

جبارکوچکی نژاد نماینده مردم رشت در مجلس شورای اسلامی در گفتگو با خانه ملت می گوید: :وقتی مسئولان استانی و یا استاندار عنوان می کنند که وضعیت اشتغال در استان گیلان خوب است منظور اشتغال مقطعی است که به دلیل حضور مسافر در ایامی همچون نوروز و تابستان در استان های شمالی کشور این اشتغال به صورت مقطعی بوجود می آید اما بعد از ایام تعطیلات، دوباره بیکاری گریبان گیر جوانان استان می شود.

کوچکی نژاد با تاکید براینکه باید در تهیه آمار اشتغال به این نکته گول زننده توجه کنیم که اشتغال موجود،نیمه وقت و فصلی است و اشتغال دائمی و پایدار برای جوانان استان های شمالی کشور وجود ندارد و در آمارهایی که از سوی مسئولان عنوان می شود با این هدف است که خود را به نوعی مطرح کرده و بگویند ما توانسته ایم نرخ اشتغال را در استان بالا ببریم در حالی که این آمار واقعی نبوده و گول زننده است و مردم در محیط زندگی خود می بینند که همچنان با پدیده بیکاری روبرو هستیم.

 

سفره اشتغال خانواده ها نشانی از کاهش نرخ بیکاری ندارد

سبحان که فارغ التحصیل کارشناسی ارشد در رشته ای فنی و مهندسی است و بعد از سربازی به دنبال کار می گردد، در گفتگو با روشن خبر در مورد آمار کاهش نرخ بیکاری در گیلان می گوید: وقتی به خانواده خودم که متشکل از دو فارغ التحصیل کارشناسی ارشد و یک کارشناسی از بهترین دانشگاه های دولتی کشور هستند و همچنین بسیاری از خانواده های دیار و شهر خودم نگاه می کنم، نشانی از اشتغال و کاهش بیکاری را نمی بینم.

 

وی ادامه داد: چگونه نرخ بیکاری استان کاهش پیدا کرده است که هر از چندگاهی تجمع کارگران و شاغلین شرکت های مختلف استان را از عدم پرداخت مطالبات و یا اخراج از محل کار را شاهد هستیم.

 

سبحان با اشاره به اینکه سفره اشتغال خانواده ها نشانی از کاهش نرخ بیکاری ندارد، افزود: در آمار های اشتغال دو ساعت کار در هفته را شاغل محسوب می کنند، در حالیکه همگان می دانیم این با ایجاد شغل پایدار منافات بسیاری دارد و بدور از عدالت در اشتغال است.

 

این آمارها برای تامین معیشت خیلی قابلیت تعریف ندارد

دکتر غلامرضا خانکشی پور، پژوهشگر اقتصادی نیز در گفتگو با روشن خبر، در مورد اینکه نشانی از کاهش نرخ بیکاری در سفره اشتغال مردم وجود ندارد، بیان داشت: برخی از معیارها و استانداردها که دو ساعت کار در هفته را شاغل معرفی می کند، برای تامین معیشت خیلی قابلیت تعریف ندارد و این معیارها معمولا به نفع دولت است.

 

وی افزود: براساس موازین سرمایه داری این تحلیل ها و آمارها درست است، اما اگر نگاه عدالت محور داشته باشیم، این معیارها قابل قبول نخواهد بود.

 

خانکشی پور می گوید: معمولا یک سری وام های تکلیفی منوط به اشتغال زایی پرداخت می شود و براساس آمار و فرم هایی که پر می شود، تعهد شده است که تعدادی معین شغل ایجاد شود، اما در بسیاری از موارد در عمل این اتفاق نمی افتد. مثلا کارفرمایی که وام دریافت کرده است، لیست کارگرانی را که قبلا اعلام نکرده بود را بعد از دریافت وام جدید ارائه می دهد و از نظر آمار و ارقام شغل ایجاد شده است، اما عملا شخص جدیدی به کار گرفته نشده است و در واقع این آمار و وام ها گمراه کنندست.

 

وی با اشاره به پایداری شغل بعنوان موضوع مهم دیگر، گفت: سرمایه داران متناسب با قرارداد دریافت وام متعهد می شوند که مثلا برای ۶۰ نفر شغل ایجاد کنند، اما در فرایند انجام کار به دلایل مختلف به آن اشتغال اسمی پایدار نمی رسند و در چند ماه یا این کار از بین می رود و یا سرمایه گذاری مسکوت یا متوقف می شود و این باعث دعوای بین کارفرما  و کارگر و از آن طرف آماری برای اشتغال می شود.

 

آنچه که مشخص است، از آمارها تا واقعیت ها ممکن است فاصله ای به اندازه فرسنگ ها باشد و برای کاهش این فاصله ها باید سعی شود تا پروژه های ایجاد اشتغال پایدار افزایش یابد و از طرفی نظارت دقیق تر در اجرای فرایندهای سرمایه گذاری شود تا وام ها و سرمایه ها از بین نرود و یا توسط کارفرما در امری غیره استفاده نشود.

 

 

 

ارسال نظر